Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej W Gminie Dębno

13 kwietnia obchodziliśmy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej – prawie 22 tys. Polskich obywateli II Rzeczypospolitej zamordowanych przez radzieckich funkcjonariuszy NKWD na rozkaz sowieckich władz w 1940r.
Z tej okazji odbyły się w Gminie Dębno oficjalne uroczystości upamiętniające tą tragiczną rocznicę.
Obok Publicznej Szkoły Podstawowej im. Ks. Prałata Płk. Tadeusza Dłubacza w Sufczynie, przy obelisku upamiętniającym zbrodnie popełnione na Polakach na Wschodzie, oraz zamordowanych w Katyniu – pochodzących z Sufczyna – Antoniego Rusina i Alojzego Rusina, odbyło się uroczyste złożenie kwiatów oraz zniczy.
“Po raz kolejny spotykamy się, aby uczcić Pamięć o Ofiarach Zbrodni Katyńskiej. Gromadzimy się przy obelisku upamiętniającym zbrodnie popełnione na Polakach na Wschodzie, aby złożyć symboliczne kwiaty i znicze. W ten sposób chcemy kultywować pamięć o bohaterach, którzy oddali swoje życie za nasz kraj. Dziś jesteśmy świadkami całkiem współczesnych zbrodni wojennych. Na wschodzie ludzie znów są mordowani z sowiecką bezwzględnością. Historia stała się znowu bardzo aktualna.” – mówił do zebranych, w imieniu Wójta Gminy Dębno Wiesława Kozłowskiego, Jacek Szklarz Zastępca Wójta.
Wśród zgromadzonych, w asyście pocztu sztandarowego ze Publicznej Szkoły Podstawowej im. Ks. Prałata Płk. Tadeusza Dłubacza w Sufczynie, znaleźli się przedstawiciele rodziny Alojzego i Antoniego Rusinów, władz samorządowych Powiatu Brzeskiego, Gminy Dębno, Komendy Powiatowej Policji w Brzesku, Dębińskiego Centrum Kultury, Stowarzyszenia „Memoria et Bonum”, Publicznej Szkoły w Sufczynie (dyrekcji, grona pedagogicznego i rady rodziców, uczniów), OSP w Sufczynie.
Została także odprawiona, przez księdza proboszcza Parafii Św. Ducha w Sufczynie, modlitwa w intencji ofiar.
Uroczystość została wspólnie zorganizowana przez Szkołę Podstawową im. Ks. Prałata Płk. Tadeusza Dłubacza w Sufczynie i Dębińskie Centrum Kultury.
17 września 1939 r., po sowieckiej agresji na Polskę, w niewoli znalazło się około 250 tys. polskich jeńców, w tym ponad 10 tys. oficerów Wojska Polskiego. 5 marca 1940 roku na najwyższym szczeblu sowieckich władz zapadła decyzja o wymordowaniu polskich jeńców wojennych z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz Polaków przetrzymywanych w więzieniach NKWD na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczypospolitej. 3 kwietnia 1940 r., po trwających miesiąc przygotowaniach, rozpoczęto likwidację obozu w Kozielsku, a dwa dni później – obozów w Starobielsku i Ostaszkowie. Przez następnych sześć tygodni Polacy wywożeni byli z obozów do miejsc kaźni. Z Kozielska 4 404 osoby przewieziono do Katynia i zamordowano strzałami w tył głowy, zaś 3 896 jeńców ze Starobielska zabito w pomieszczeniach NKWD w Charkowie, a ich ciała pogrzebano na przedmieściach miasta w Piatichatkach. Z kolei 6 287 osób z Ostaszkowa rozstrzelano w gmachu NKWD w Kalininie (obecnie Twer) i pochowano w miejscowości Miednoje.
Łącznie zamordowano 14 587 jeńców wojennych – oficerów i policjantów – z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz 7,3 tys. więźniów aresztowanych na terenach okupowanych przez ZSRS.
Prawda o sprawcach ludobójstwa, dokonanego przez funkcjonariuszy NKWD na prawie 22 tys. obywatelach II Rzeczypospolitej, została oficjalnie potwierdzona dopiero po 50 latach i do dziś pozostaje niezabliźnioną raną.

TERMIN:

13 kwietnia 2022

MIEJSCE:

DODATKOWE INFORMACJE

Zmień wpis